czyli homo sovieticus*

******

Do jednego z odpowiedzialnych urzędników centrali przemysłu rybnego zadzwoniono i przekazano mu, że z  Kremla przyszło polecenie dostarczenia karasi.

Dla urzędnika było rzeczą  oczywistą, że oto samego Stalina naszła ochota na zjedzenie karasia, toteż bezzwłocznie, ale też i w panice wyruszył w drogę do jednego z odległych kołchozów, w którym prowadzona była hodowla karasi.

Kaprys Kremla miał miejsce w samym środku srogiej zimy. Rzecz jasna, żaden z kołchoźników nie kwapił się do wyciągania karasi spod grubej pokrywy lodowej. Chcąc nie chcąc, sekretarz komitetu okręgowego partii i ów urzędnik musieli najpierw skruszyć lód, po czym brodząc po kolana w lodowatej wodzie, zacząć wyławiać  karasie.  Innymi słowy zabrali się do realizacji polecenia najwyższej władzy państwowej.

Ów sumienny urzędnik przywiózł na Kreml trochę karasi, ale też poważnie odmroził nogi. Ponadto szybko się wyjaśniło, że karasi wcale nie zażądał Stalin, tylko dowódca jego ochrony osobistej, generał  Własik **, do którego z odległej i głuchej białoruskiej wsi przyjechała matka. I ta generalska mamusia zaczęła narzekać:
„Czemuż  to, u was, moskwicinów, wszystkie ryby są solone i morskie, a zwyczajnego karasia uświadczyć
nie można ”.  
Generał, aby udowodnić mateczce, że jak najbardziej można, wykonał pilny telefon do stosownego resortu, używając do tego specjalnego systemu partyjno-rządowej łączności telefonicznej, tzw. wieruszki.***
Opisane zdarzenie ilustruje syndrom wytworzony w czasach stalinowskiej opresji, gdzie  strach i uległość urzędników państwowych osiągnęły taki poziom, iż na polecenie Kremla mogli oni zabić siebie, swoich bliskich, czy kogokolwiek, byleby tylko nie narazić się bodaj na grymas niezadowolenia u funkcjonariusza władzy.

Wskutek doznanego uszczerbku na zdrowiu urzędnik ten stał się kaleką, żona go poniżała, dzieci od niego się odwróciły.  I tenże urzędnik, który poświęcił swoje życie zawodowe na posłuszne, dokladne i bezdyskusyjne wykonywanie poleceń, pytał teraz siebie oraz swoje otoczenie:
„Jestem inwalidą. I otrzymuję rentę inwalidzką. Są inwalidzi wojenni i są inwalidzi pracy. A czego ja jestem inwalidą?”

Przypisy:
*) opowiadanie pt.: „Каrasie” autorstwa Władimira Michajłowicza Pomierancewa (1907 – 1971), zatrzymane przez sowiecką cenzurę (lata 60-te ub. stulecia);  -  przekład: S.O.;

**) wieruszka - potoczna nazwa zamkniętego systemu telefonicznej łączności partyjno-rządowej w Związku Sowieckim, jak i też aparatu telefonicznego używanego w tym systemie. Pierwotnie został on zainstalowany jako wewnętrzna centrala telefoniczna w moskiewskim Kremlu  na polecenie W. Lenina;
***) Generał-porucznik Nikołaj Sidorowicz Własik (1896 – 1967);    
https://pl.wikipedia.org/wiki/Niko%C5%82aj_W%C5%82asik

**************

Wykaz moich wszystkich notek na portalu "Szkoła Nawigatorów" pod linkiem:

http://stanislaw-orda.szkolanawigatorow.pl/troche-prywaty

---

tagi: homo sovieticus 

	stanislaw-orda
	23 grudnia 2025 14:20

8     782    5 zaloguj sie by polubić